Archiwum miesięczne: Maj 2019

Maj 31

Tym razem pozdrawiamy z Sopotu!

Dzisiaj mieliśmy okazję doświadczyć kaprysów nadmorskiej aury – pochmurne niebo nie nastrajało optymistycznie. Mimo wszystko dzielnie wyruszyliśmy pod Gdańską Stocznię. Złożyliśmy hołd poległym stoczniowcom i gościliśmy w Europejskim Centrum Solidarności. Potem wspinaliśmy się na Górę Gradową, gdzie zlokalizowany jest XIX wieczny zespół forteczny. Ze szczytu góry, rozpościera się piękny widok na panoramę Gdańska. Podziwiając kunszt XIX wiecznych budowniczych nawet nie zauważyliśmy, że zaczął kropić deszcz. Szukając schronienia pod dachem, pojechaliśmy na stadion Energa, którego kształt kształt przypomina miodowy bursztyn. I wreszcie to, na co czekaliśmy – słynny Monciak, molo, plaża w Sopocie, no i oczywiście Krzywy Domek. Tymczasem deszcz przestał padać, a zza chmur nieśmiało wyglądało słońce. Dzisiaj przed nami ostatnia noc w Gdańsku, może wydarzy się coś niespodziewanego? 
Va i Vc
 
Nareszcie koniec.
 

Maj 29

To znowu my – klasa Va i Vc

Dzisiaj rano przypomnieliśmy sobie, że wyruszając na wycieczkę schowaliśmy do bagażnika słońce (dlatego w Łosicach trochę go brakuje). Na szczęście wczoraj rozpakowaliśmy bagaże i dziś cieszyliśmy się piękną pogodą od samego rana. Słońce towarzyszyło nam przy zwiedzaniu twierdzy Wisłoujście  – naprawdę warto tam zajrzeć, jeśli ktoś jeszcze nie był. Pojechaliśmy również na Westerplatte, pod pomnik Obrońców Wybrzeża, a potem wyruszyliśmy w rejs prawdziwym Galeonem. Owiani morskim wiatrem i trochę przypaleni słońcem, wyruszyliśmy na zwiedzanie gdańskiej Starówki. Pokłoniliśmy się Władcy Mórz – Neptunowi i ze zdziwieniem stwierdziliśmy, że czas wracać do schroniska na zasłużony posiłek i odpoczynek.

Maj 28

Klasy Va i Vc pozdrawiają z Gdańska!

Klasy Va i Vc pozdrawiają z Gdańska!
Właśnie dzisiaj wyruszyliśmy na pięciodniową wycieczkę do Trójmiasta. Dzisiaj gościliśmy na zamku krzyżackim w Malborku. Zostaliśmy pasowani na rycerzy przez samego Wielkiego Mistrza i zobowiązani do przestrzegania kodeksu rycerskiego.
 

Maj 19

Wycieczka do Warszawy

Dnia 9-go maja uczniowie klas IIb i Ic wyruszyli na wycieczkę do Warszawy. Pierwszym punktem programu było zwiedzanie Stadionu Narodowego trasą pt. „Poczuj się jak VIP”. Każdy miał szansę wcielić się w rolę kibica, sprawdzając niezwykłą akustykę stadionu, zwiedzić szatnię oraz najbardziej ekskluzywne miejsca dla gości. Następnie udaliśmy się do Manufaktury Czekolady na warsztaty czekoladowe. Najsłodszym punktem tego programu było skomponowanie swojej tabliczki czekolady. Wszystkim podobał się spacer do warszawskiej Starówce. Widzieliśmy Zamek Królewski, pomnik Syrenki i Małego Powstańca. W dobrych humorach wróciliśmy do domu.

Anna Ilczuk i Marzanna Hornowska

Maj 19

Koncert w Państwowej Szkole Muzycznej im. Stanisława Moniuszki

Dnia 14.05.2019 roku nasi uczniowie wzięli udział w koncercie muzycznym przygotowanym przez uczniów Państwowej Szkoły Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Łosicach. Rok 2019 został ustanowiony przez Sejm Rzeczpospolitej Polskiej rokiem Stanisława Moniuszki – znakomitego polskiego kompozytora, autora wielu pieśni i oper. Dla młodych słuchaczy była to znakomita okazja do posłuchania muzyki na żywo i poznania twórczości Moniuszki.

Marzanna Hornowska

Maj 16

Kolejny sukces Laury

Uczennica klasy IIIa gimnazjum Laura Kalicka znalazła się w gronie 27 laureatów III Międzynarodowego V Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego „Hubal”. Na konkurs wpłynęło 361 prac. Laura uzyskała wyróżnienie w kategorii: klasy VII i VIII, gimnazjum.

To już kolejny sukces naszej utalentowanej uczennicy. Myślę, że warto poznać jej wzruszający wiersz poświęcony pamięci majora Henryka Dobrzańskiego:

Orle gniazdo wśród  śnieżnych lilii

Pamięci majora Henryka Dobrzańskiego – „Hubala”

Polsko, dla Ciebie wstałem ten kolejny już raz.

Tak zmęczony…                                                                                                                             Podniosłem się, aby ujrzeć twą matczyną  urodę w promieniach słońca                            muskającego moją utrudzoną twarz.

 

Z poczuciem obowiązku, co największą niechęć zwalcza, dosiadłem konia.                 Uniosłem się ponad siebie, ponad winę, skazę, łzy i tęsknotę.                                             Pełen woli walki wierzyłem, że jeszcze nie teraz umrzeć mi przyjdzie.

Nie wiem nawet, kiedy  padłem na ziemię….

To już koniec, nie czuję bólu.                                                                                                      Tylko ciepło i bezwład, jakbym pływał w najgłębszym odmęcie.                                              Czas zamiera, wszystko ustaje…

Nie było ich tu… Tych białych lilii pośród mnie…                                                                  Czy ich postać jest  prawdziwa?

 I teraz, gdy już koniec, wiem tyle – przysięgi dotrzymałem.                                                    Już mogę odpocząć, prawda?

Przepraszam was moi bracia i Ciebie, moja córko, że nie zdołałem was obronić.                  Nie byłem na tyle silny…

Tym jestem – tylko kolejnym kamieniem rzuconym przez Boga  na szaniec.                   Kolejną, jedną z wielu – w narastającej, lecz jednocześnie rozbijającej się o niewzruszone lodowce – cząstką fali?                                                                                                               Fali, która rozpadając się,  unicestwia się sama…                                                                                 Tonę w ofiarach stworzonych przez  własną  decyzję.

Chciałem unosić  się na wietrze, galopować, by ratować zniewoloną wolność.                  Niepokorny syn ojczyzny… Wolny syn ojczyzny!

Niezłomny.

Okłamuję się, że już niczego nie pragnę, rozwiewając wątpliwości.

Całkowicie świadom byłem decyzji.                                                                                            Służba to więzy, które krępują pragnienia. Dla kochającego ojczyznę jeszcze się zacieśniają. Służba za  tych, których nie znam, lecz miłuję.

To dla tych przyszłych pokoleń, co ujrzeć mi je przyjdzie dopiero  na końcu ich drogi…

To dla mojej córki, której nigdy już zobaczyć nie będzie mi dane…

To dla jej dzieci, które –  jak dowód spełnienia rodzicielskiego – wolne będą biegały…

Mógłbym żyć… nie bohatersko, ale żyć.                                                                                  Jednak nie potrafiłbym tak…                                                                                                         Jestem niczym wiatr.                                                                                                             Powołany do wypędzenia tych, którzy odważyli się zbroczyć krwią ziemię mą.

Sprawiedliwi polegną z mojej winy. Przez moje nieudolne decyzje…                                          Czy potrzebne są słabe wietrzyki, aby skruszyć lodowiec?                                                                Czy stopień wojskowy na pewno uprawnia do zarządzania ludzkim życiem?

Węże! Zajęciem gniazda orlego i pożarciem dzieci jego się chełpicie!                                            Zdusiliście wiatr szalony!

Lecz pamiętajcie, że głos mój w narodzie odbije się echem.                                                     Przybierze na sile głos wolności moich braci.

Wężu nie igraj z orłem.  Na ziemi zgubę niesiesz, lecz w przestworzach słońce cię stopi.

Biały ptak cię porwie i za swe krwią zbroczone pióra wyrok surowy wyda.

Upadli czołgać jedynie po ziemi się mogą, nigdy nie zawładną tymi,                                            co wznieść się w miłości do Boga potrafili.                                                                                                                       Tylko ci – najwięksi aniołowie nie odwrócili się od Jedynego,                                                         w szlachetności swej wiernymi pozostając.

 Zginę z honorem… Zostanę przykładem dla tych, którzy ginąć będą.                                            To moja ostatnia powinność  jako sługi wielu – narodu.

Gdybym mógł, nadal gnałbym naprzód,                                                                                           taka już natura zrodzonych ze słowiańskiego wiatru. 

Lecz teraz na zawsze zasnę…                                                                                                             W wonnym, sosnowym lesie, nieopodal łąk, na których wdzięczą się białe lilie…                        Czy to możliwe, żeby na mogile mojej wyrósł dąb, który splącze ciało me swoimi korzeniami, na zawsze złączy mnie z ojczystą ziemią, ukochaną Polską?

Tam spocznę: strudzony major –  niepokorny wiatr.                                                                    Tam się uspokoję…                                                                                                                                     Tam odnajdę ukojenie…

Przysięgi dotrzymałem…                                                                                                                    Teraz mogę odpocząć.

 

Jesteśmy z dumni z dokonań Laury.

Maj 16

Wszystkie Kolory Świata – Certyfikat

Zakończyła się V ogólnopolska edycja projektu UNICEF Wszystkie Kolory Świata. Z przyjemnością pragnę poinformować całą społeczność szkolną, że nasza szkoła otrzymała Certyfikat Społecznie Odpowiedzialnej Placówki.

Wszystkim, którzy przyczynili się do zrealizowania projektu, jeszcze raz serdecznie dziękujemy.

Maj 16

Laureatka Lena

Lena Kalicka z klasy IVa została laureatką XXXV edycji Międzynarodowego Konkursu Literackiego im. Wandy Chotomskiej w kategorii klas I – IV. To olbrzymi sukces, zważywszy na to, że w konkursie bierze udział bardzo wielu uczestników.
Na XXXV Międzynarodowy Konkurs Literackiej Twórczości Dzieci i Młodzieży im. Wandy Chotomskiej nadesłano 8695 zestawów wierszy, opowiadań i prób dramatycznych z 561 szkół podstawowych, gimnazjów i ponadgimnazjalnych z całej Polski , Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Litwy i Ukrainy.
Komisja konkursowa wyłoniła 161 Laureatów ze szkół polskich i 30 ze szkół polonijnych, wyróżniła zaś 237 uczniów z naszego kraju i 34 polonijnych – w czterech grupach wiekowych:
klasy I – IV szkoły podstawowej,
klasy V –VI szkoły podstawowej,
klasy VII, VIII szkoły podstawowej i III gimnazjum,
klasy I-III Liceum i I-IV technikum
Uroczyste podsumowanie konkursu odbędzie się 27 maja 2019 roku, o godz. 13.00, w sali Polskiej Filharmonii Sinfonia Baltica, przy ulicy Jana Pawła II w Słupsku. Nasza uczennica będzie mogła uczestniczyć w tej uroczystości razem z opiekunką, panią Anną Żuk.

Lena nie była jedyną uczennicą, której pracę wysłaliśmy na konkurs. Oprócz niej w konkursie wzięły udział: Gabrysia Obidzińska, Maja Częstochowska i Ola Koźluk z klasy IVb, Zuzia Bobryk z klasy VIb, Amelka Obrępalska i Emilka Izdebska z kl. Vc, Klaudia Orzepowska z kl. VIIIa, Weronika Steciuk i Ola Kaluta z kl. Va.Wszystkie prace były bardzo ciekawe, autorki wykazały się talentem literackim i kreatywnością.
Serdecznie gratulujemy Lence sukcesu!

Maj 13

Apel z okazji rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja

Trzeciego maja obchodzimy jedno z najważniejszych polskich świąt narodowych. Uczniowie klas IV – VIII uczcili to święto, uczestnicząc w uroczystej akademii, przygotowanej przez klasę IVa pod kierunkiem pani Katarzyny Chraniuk. Uczniowie z wielkim zaangażowaniem odegrali role postaci historycznych związanych z uchwaleniem pierwszej polskiej Konstytucji. Uroczystość uświetnił chór szkolny pod kierownictwem pana Tadeusza Gosia.

Maj 12

KONKURS O KARDYNALE STEFANIE WYSZYŃSKIM

I Edycja Wojewódzkiego Konkursu Wiedzy

Uczennice Aleksandra Semeniuk z kl. IIIa gimnazjum oraz Alicja Olizaruk z kl. VIIIa zakwalifikowały się do etapu wojewódzkiego konkursu o Kardynale Stefanie Wyszyńskim „Życie i działalność Prymasa Tysiąclecia”. Etap ogólnopolski 7 czerwca 2019 r. w Warszawie.